Thursday, February 6, 2014

Dit is een verhaal over de ongrijpbare kanten van de liefde.

Een moeder vertelt ons over haar zoon.

Vandaag is zijn eerste schooldag en ze is bang.

Denk je dat hij geaccepteerd wordt? Of zullen ze hem genadeloos buitensluiten?

Debbie heeft een kind met het Syndroom van Down.


Loes Hegger speelt de moeder zonder drama, vol gevoel en humor. Het drama zit onder haar huid. Terwijl ze ons meeneemt in een verstilde monoloog die zindert van vragen en tegenstrijdige verlangens gebeurt er iets bijzonders: In een fascinerend, langzaam veranderend portret dat we ter plekke door een kinderhand getekend zien worden lijkt haar zoon naar haar te kijken.

Hij kijkt achter háár ogen en ziet alles: haar angsten, haar verlangen om hem te beschermen en haar liefde.

Hij ziet alles. Hij oordeelt niet.

Dat doen wij.

Het kind achter de ogen, geschreven door de Israëlische Nava Semel in 1988, werd wereldwijd al meer dan 1000 keer gespeeld. Er zijn prijswinnende radio- en theaterproducties gemaakt in Israel, New York, Los Angeles, Tsjechië, Roemenie, Polen, Italië, Spanje, Frankrijk, België, Groot Brittannië, Ierland, Oostenrijk, Duitsland en in Turkije.

Het stuk is verrassend actueel met de universele vraag Hoe maakbaar is ons leven en wat is de betekenis van mensen met een afwijking?